هم سفر لحظه هایم باش در این کوره راه تردید
مینویسم مینویسم از عشق! تا قلم راه به غم نامه این دل دارد تا که عشق از سر عادت با طلوع خورشید از لب پنجره دل به افق می نگرد! با نوشتن آری خالی از فریادم! غم این عشق جگر سوز رود از یادم! فصل نو می آید! فصل شادابی و احساس طراوت! آری، بوی یک روز پر از خلوت تو بوی یک تجربه تکراری!!! حس آ غوش!!! سراسر مستی!!! غالبش تکراریست! حس آغوش تو نو بعد چندی که دلم حسرت این حس را داشت لذتش را آری بارها حس کردم در اطاق سردم با دل پر دردم رفته در خواب عمیقی و حضورت یک دم! خواب از من بربود! گرچه عاشق باید، خواب را بیند خواب! من بوقت گریه! مست از اشک جنون! میروم در خوابی که مگر یک لحظه اندر آن حسرت گاه خواب آغوش تو را گرم به تن بفشارم و تو با آن لب مست! بوسه ای را به لبم هدیه دهی! و من از شوق وصال! باز آشفته از آن خواب بر آرم تن سرد! بروم تا ته بغض برسم تا لب اشک تا نوک برج جنون و به دنبال حضورت گردم شیدا
اين روزا عادت همه رفتن و دل شكستنه درد تموم عاشقا پاي كسي نشستنه اين روزا درد عاشقا فقط غم نديدنه مشكل بي ستاره ها يه كم ستاره چيدنه اين روزا آسمونمون پر از شكسته باليه جاي نگاه عاشقت باز توي خونه خاليه اين روزا كار آدما دلاي پاك و بردنه بعدش اونو گرفتنو به ديگري سپردنه اين روزا كار آدما تو انتظار گذاشتنه ساده ترين بهونشون از هم خبر نداشتنه اين روزا سهم عاشقا غصه و بي وفاييه جرم تمومشون فقط لذت آشناييه آنگاه که آغوشت را آرام بدرود گفتم تا درودی دیگر اگر چه ابرهای امید بخش دیگر در آسمان نبودند شادیم را با مهتاب به نظاره نشستیم... آغوشت تمام دلتنگیهایم را به فراموشی میبرد کجاست آن آغوش بی دغدغه؟! اولین آغوش بی دغدغه کجا خواهد بود؟ اولین آغوش بی دغدغه را چه زمانی تجربه خواهیم کرد؟! شیدا دلم میخواد یه روز بشه همه دلا خونه صفا دلم میخواد یه روز بشه که دیگه اون روز شب نشه دلم میخواد هیچ بچه ای اسیر درد و تب نشه دلم میخواد یه روز بشه که روزگار قشنگ بشه تو لوله اسلحه ها گل به جای فشنگ باشه دلم میخواد یه روز بشه که روزگار تب نکنه یه روز بشه که زندگی روزمونو شب نکنه دلم میخواد یه روز بشه که بوسه مجانی بشه یه روز بشه که آسمون ترانه بارانی بشه دلم میخواد بگه، ولی، میگم چه بهتر که نگه آخه اگه حرف بزنه اسیر و زندانی میشه شیدا ۱۳۷۹ تابستان
مینویسم از عشق
جاری شده در سه شنبه بیست و نهم تیر 1389ساعت
18:52به قلم علی میرشمس(شیدا)| |
جاری شده در دوشنبه بیست و یکم تیر 1389ساعت
10:18به قلم علی میرشمس(شیدا)| |
مهتاب عشق چه خوش میدرخشید
جاری شده در دوشنبه هفتم تیر 1389ساعت
16:7به قلم علی میرشمس(شیدا)| |
خانمانـسوز بود آتـش آهـی گاهـی
نالهای میشکند پشت سپاهی گاهی
گر مقـدّر بشود سـلک سـلاطین پویـد
سالک بی خـبر خفـته براهــی گاهی
قصه یوسف و آن قوم چه خوش پنـدی بود
به عزیزی رسد افتـاده به چاهی گاهی
هستیام سوختی از یک نظر ای اختر عشق
آتـش افروز شود برق نگـاهی گاهی
روشنی بخش از آنم که بسوزم چون شمع
رو سپیدی بود از بخت سیاهی گاهی
عجبی نیـست اگر مونس یار است رقـیب
بنشیند بر ِ گل، هرزه گیـاهی گاهی
چشـم گریـان مرا دیدی و لبخـند زدی
دل برقصد به بر از شوق گنـاهی گاهی
اشک در چشـم، فریبـندهترت میـبینـم
در دل موج ببـین صورت ماهی گاهی
زرد رویـی نبـود عیـب، مرانم از کوی
جلـوه بر قریه دهد، خرمن کاهی گاهی
دارم امیّـد که با گریه دلـت نرم کنـم
بهرطوفانزده، سنگی است پناهی گاهی جاری شده در یکشنبه ششم تیر 1389ساعت
13:45به قلم علی میرشمس(شیدا)| |
دام میخواد یه روز بشه که دنیا پر شه از وفا
جاری شده در پنجشنبه سوم تیر 1389ساعت
16:58به قلم علی میرشمس(شیدا)| |
| Design By : Night Skin |
