تبليغاتX
صدای پای نسیم - کاسه آب دیوژن (از استاد محمد علی بهمنی)


صدای پای نسیم

هم سفر لحظه هایم باش در این کوره راه تردید

به سرم زده که میتوانم

پاک کن را بر میدارم

و...ردیف غزلهایم را

                    پاک میکنم

من و دریا غزلی ناب سرودیم از تو

غزلی مثل تو نایاب سرودیم از تو

              -----------

من و دریا غزلی ناب

غزلی مثل تو نایاب

چه قیافه بی تفاوتی دارند

                           -قافیه ها-

می خیالم:

ما که قرنهاست قافیه را باخته ایم

                       و...پاکشان میکنم

من و دریا غزلی ناب

غزلی مثل تو نایاب

     ----------

من و دریا غزلی

غزلی مثل تو

.

من خیالاتی ام

به شتاب انسان امروز

به کاسه آب "دیوژن"

به بی وزنی

           -می اندیشم

و...

پاک کن را باز برمیدارم

     من

         دریا

             غزل

                   تو.

-دیوژن یا دیوجانس=فیلسوف یونانی-همو که در روز چراغ بر میداشت و در کوچه های آتن به دنبال انسان می گشت.

دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر

کز دیو و دد ملولم و انسانــــــــم آرزوست

                                              مولانا

گفته اند که با قناعت زندگی میکرد و تنها کاسه ای را برای نوشیدن با خود داشت که آن را هم با دیدن چوپانی که با کف دست می نوشید به دور افکند و گفت چه بار بیهوده ای را حمل می کردم!

و اکنون بنده با اجازه جناب استاد بهمنی!

     باز هم پاک کن را برمیدارم و...!

                                  تو.

                                          !!!

                               

       

جاری شده در سه شنبه ششم اسفند 1387ساعت 10:14به قلم علی میرشمس(شیدا)| |


Design By : Night Skin